|
Farkettim Yanlız Olduğumu |
|
 |
Okunma |
|
320 |
Hayatta hiç kimsem kalmadığını farkettim.ve dün geceden beri kimseyle tek kelime etmediğimi.o an deprem oldu,tebessümle bekledim ama durdu.sağır olmayı diledim,söylenilenleri duymamak için.dilsiz olmayı diledim,kimse beni zorla konuşturmasın diye.ikinci deprem oldu,kahkaha attım ama durdu.ve farkettim ne kadar yalnız olduğumu,odamın duvarlarının turuncu olduğunu ve ellerimin sarı..kocaman bir boşluk gördüm orda,karanlıkta kaybolmuş sanki ufak,beyaz bir nokta..
büyüdü küçük beyaz nokta.içinde beyaz önlüklü bi adam geldi tanımadığım.kayıtsızca baktı tavana bakan gözlerime.tek kelime söylemeden kayboldu,duymayan kulaklarıma.üçüncü deprem oldu.bir çığlık duydum kulaklarımın içinde.farkettim yine kimsem olmadığını,ne kadar yalnız olduğumu.altımdaki yüzlerce kat çöktü bir anda.düştüm,metrelerce düştüm aşağıya.uzun bir çığlık,bir çığlık daha ve son bir tane daha.şimdi kapkaranlık.ne turuncu,ne sarı,ne ufak beyaz bir nokta..
siyah bir bnkta gördüm karanlıkta.bir tane daha.ah işte bir tane daha.sanki binlercesi burda karanlığımda.ellerimi göremedim.farkettim ne kadar yalnız olduğumu.geometrik desenler hayal ettim karanlıkta.dumanlıydı herşey,siyah bir yangın vardı sanki karanlıkta.nefes almak zordu ama bir başkası bile vardı yanımda,sadece oksijenimi tüketmek amacıyla.özümsedim ne kadar yalnız olduğumu artık,alıştım.ama oksijenim bitti.of işte yine karanlık, ve yanımdaki siluetin kesidi nefesi..
küçük bir kafesteydim gözümü açtığımda.hala karanlıktı.birileri beyaz gül koymuştu yanıma kokusundan tanıdım.yağmur mu yağıyodu dışarda,ıslak toprak kokusu vardı.yorgundum,kapattım gözlerimi.salıverdim vücudumu soğuğa,titredim.gözümün önünden geçti sırayla,beyaz ufak bir nokta,beyaz önlüklü bir adam,beyaz bir gül,turuncu duvarlar,sarı ellerim.ve son kez duydum kısık sesli acı bir çığlığı kulağımda.ve de anladım yapayalnız olduğumu hep aslında.ve sonsuz karanlık......
|
Yorumlar |
|
|
