|
Sahibini Arayan Mektup |
|
 |
Okunma |
|
426 |
Bir şubat soğusuğunda üşüyen hayatıma ateş oldun,Bütün ölümsüz aşkların başlangıcı emsaliydi bizimkisi de.Bazen durgun bazen fırtınalı,unutmak kelimesine yenik düşen hatırlanalan bazen de,Son kalıntıları süpürülmemiş yüreğimizde zamanla akıp giden.O birkaç ay içinde okyunuslara dönüşen bir nehir başlangıcı sevdamız.Şiddeti boran olan sarsıcı ve ilk hisler.Şu an isteyipte yaşayamadığımız,yaşanmışlığı düş olan vakitler.
Gözlerin değince gözlerime içtim,eridim büyüsünde,zamanı durdurmak öylece kalmak istedim o nisan yağmurlarının aşk dağıtan büyüsnde,gözlerinin ilah süzüşünde.Ben sen de sen ben de kendini bulmuş gibi şakınken birşeyler unutuyorduk,yanımızdakiler,aşkımıza şahit bakışları,BULUŞUP AYRILMAYAN GÖZLERİMİZİN UMRUNDA MIYDI etraftakiler.Bir yandan aşk dağıtan sarhoş eden gözlerin,bir yandan o güzel dudaklaRından dökülen acı sözlerin.Bu iki zıtlık içinde kapılırken aşkın uzayan yollarına,zamanın sisli uçurumlarına,aşkın biçare doğuşuna.........seni beklediğim günler,geldiğin vakitler,büyüyen suskunluklarda kayıp mutluluklar,acı veren gerçekler.Ve gerçeklerin anlamsızlaştığı,mutluluğun hakim olduğu anlar.
Bir kararsız rüzgar misali eserken depremlerde kalan yüreğime,mutlulukla,kahroluşun eşitliğindeydin,bir gurur pınarından içmiş bir ukala oluyorun bazen,hırçınlaşırdı duygularım,kızgınlığımda öfkemde yine varoluşun.
Hiç Tamamlayamadığımız yarım tümceler,susmak ve anlamak hayatların kopuşunu buydu işte bizi uzak eyleyen,hiç uzaklaşamayan kalplere rağmen....Farkındım zor bir yolda tutulmuştuk bela yağmurlarına,bir uçurum vardı aramızda,
Yalnış anlamalar,gururlar,inanmayışlar ve ...........ben kaçıyordum sen yaklaşıyordun,ben yaklaşıyordum sen kaçıyordun,ben eriyordum sen biliyordun.....
Ve aktı zaman dindi fırtına kararlıydım artık bitirecektim,bir meçhul sondun biliyordum......en tatmadığım acımdın,mantığımı yenen bir düşman gibiydin,sana anlatabileceğim en sanatsal,sembolist şiirlerle de anlattım,anlattım,anlattım....artık huzurluydu yüreğim ...istediğini düşün umrumda değil anlatmalıydım,anlamalıyın............
Sen imkansızlıklara yenilen çaresiz bir aşık,gururun da mantığında kurtaramadı ki seni....
Seneler sonra yeniden karşılaştığımızda hüznün apaçık eseriydi gözlerin,sevgimden mahrum kalışının eseriydi saçların,dudakların anlatamadıklarının solgunluğunda ve ellerin o kadar üşüyordu.............ilk defa acıdım sana zaman seni de vurmuştu her varlık gibi..............ve hala aynı havalardasın
Seni hasretime mahkum ediyorum,gel deyişlerini gökyüzüne haykır bana değil...................
Bu mektubu yarım bırakıyorum emsalsiz aşkım....çünkü seninle son sahneyi oynamadık....................
|
Yorumlar |
|
|
